بنگر به جهان چه طرح بر بستم، هیچ                و از حاصل عمر چیست در دستم، هیچ
شمع طربم ولی چو بنشستم، هیچ                        من جام جمم ولی چو بشکستم هیچ

افسوس که بی فایده فرسوده شدیم                    وز داس سپهر سرنگون سوده شدیم
دردا و ندامتا که تا چشم زدیم                            نا بوده به کام خویش، نابوده شدیم

از من اثری ز سعی ساقی مانده است                    وز زمزمه‌ی عِطر اقاقی مانده است!
واز باده ی دوشین قدحی بیش نماند                    از عمر ندانم که چه باقی مانده است!

به مناسبت ۲۷دی، سالروز تولد خودم!